Amsterdam, 23 januari 2017

‘Voor mij is de Keizer een onoplosbaar raadsel’
Nuchtere blik jonge koningin Wilhelmina op tsaar Nicolaas II
Onderzoek Alexander Münninghoff gepubliceerd in boek 1917. Romanovs & Revolutie

Schrijver Alexander Münninghoff deed voor de Hermitage Amsterdam onderzoek in het Koninklijk Huisarchief naar de band tussen koningin Wilhelmina en tsaar Nicolaas II, die zich kenmerkte door loyaliteit, maar ook door nuchterheid.
De vorstin was via haar grootmoeder Anna Paulowna een bloedverwant van de Romanovs, een sterke familieband die de relaties decennialang bepaalde. Wilhelmina bleef loyaal aan de Romanovs, de communisten zag ze in de eerste plaats als tsarenmoordenaars. Inderdaad hadden de bolsjewieken de tsaar en zijn gezin vermoord, in 1918. Pas in 1942, als laatste in Europa, gaf de koningin goedkeuring aan erkenning van de Sovjet-Unie.
Anderzijds spreekt uit twee door haarzelf in 1902 met potlood volgeschreven schriften, later gepubliceerd als 'Regeeringsherinneringen', weinig vertrouwen in de beweegredenen van de tsaar toen die in 1898 zijn ‘Vredesboodschap’ en oproep tot een Vredesconferentie de wereld in stuurde. De organisatie van de conferentie werd Nederland toebedeeld. De reactie van de koningin, toen nog geen achttien jaar oud, getuigde van politiek begrip, maar de boodschap van de tsaar ‘…wekte bij mij niet eens een medelijdend schouderophalen; immers het was niet te verwachten dat deze vroome menschen verder zouden komen dan vroome woorden…’. ‘Hoe gaarne had ik dan ook aan ieder die het horen wilde gezegd hoe weinig sympathie ik voor de idealen van den Keizer van Rusland gevoelde; maar ik mocht niet spreken, ik moest mijn rol spelen en doen alsof ik met de ontwapeningsvoorstellen instemde’.

De conferentie vond in 1898 plaats in Den Haag. Erop terugblikkend schreef de koningin: ‘Het volk was wel enthousiast.., ‘… Dit alles koste aan mijn zak meerdere duizenden..’. ‘… Bij mij rees de vraag, is Keizer Nikolaas te goeder trouw? Is het mogelijk dat een vorst een zoo weinig praktische blik heeft dat hij zulke idealistische pogingen waagt? Hadden zijne moeder of zijne vrouwe hem daartoe bewogen? Of was het ter bereiking van politieke doeleinden dat het vredewoord gesproken is? Voor mij is de Keizer een onoplosbaar raadsel’.
Nicolaas II slaagde er in zijn zin door te drukken, gedreven als hij was als toegewijd christen door de oude visie binnen de Romanovfamilie, dat hij als vredevorst verplicht was de mensheid voor een wereldoorlog te behoeden. In 1907 werd de tweede Vredesconferentie gehouden, ook in Den Haag. De derde stond gepland voor 1915, maar ging niet door omdat de Eerste Wereldoorlog al woedde.

links - Thérèse Schwartze, Inhuldigingsportret van koningin Wilhelmina, 1898, Olieverf op doek
© Koninklijk Huisarchief
rechts - Ilja Repin, Portret van tsaar Nicolaas II, 1895, Olieverf op doek
© State Hermitage Museum, St Petersburg

Tentoonstelling

Honderd jaar na het uitbreken van de Russische Revolutie opent de Hermitage Amsterdam op 4 februari 2017 de tentoonstelling 1917. Romanovs & Revolutie. Het einde van een monarchie.
Ruim 250 exclusieve objecten komen naar Amsterdam vanuit St.-Petersburg en Moskou, waaronder schilderijen, toegepaste kunst, persoonlijke kostuums van de tsaren, historische documenten en foto’s. Ze brengen het indrukwekkende verhaal in beeld van het tsarenpaar Nicolaas II en Alexandra en de explosieve politieke en sociale omstandigheden tijdens Nicolaas’ regering. Het publiek ervaart het scherpe contrast tussen enerzijds het mondaine St.-Petersburg met zijn bloeiende kunsten en anderzijds de om zich heen grijpende maatschappelijke onrust. Achteraf blijken keuzes en beslissingen van de tsaar de Revolutie en het einde van de Romanovs in Rusland na ruim 300 jaar onafwendbaar te hebben gemaakt. De laatste levensjaren van het tsarengezin komen heel nabij. Alle gezinsleden werden in juli 1918 vermoord.
1917: hét kantelpunt in de Russische geschiedenis. De laatste tsaar en de revolutie, een eeuw later exclusief in Amsterdam. Van 4 februari t/m 17 september 2017.

Voor meer informatie:

HERMITAGE AMSTERDAM

Communicatie, Educatie & Marketing
Martijn van Schieveen en Kim van Niftrik
Postbus 11675
1001 GR Amsterdam

T020 530 87 55
Epressoffice@hermitage.nl

De Hermitage Amsterdam is een particulier initiatief. Wij zijn cultureel ondernemers pur sang, en dat wordt vooral mogelijk gemaakt door onze sponsors. (Voor de volledige lijst van onze sponsors zie hermitage.nl/steun_ons/).

Bedankt

De Hermitage Amsterdam bedankt

Founder
Hoofdsponsors
Sponsor
Tentoonstellingssponsor
Fondsen
Mediapartner
Internetpartner
Strategiepartner
Security partner

Onze regenten, partners en fondsen.

Openingstijden

Dagelijks 10–17 uur
Gesloten 27 april (Koningsdag)
Open op 25 december en 1 januari 11-17 uur

De Hermitage Amsterdam is gevestigd op de Amstel 51.

Foto Jelle Epskamp Photography

Heerlijk terras in de binnentuin

Geopend bij mooi weer

ANBI

De Hermitage Amsterdam is een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI). Wij hoeven geen belasting te betalen over giften. Uw bedrag staat dus volledig tot onze beschikking. En giften aan een ANBI zijn vaak aftrekbaar voor de schenker.

Contact

Voor alle vragen en voor het kantoor: +31 (0)20 530 87 55
(tijdens kantoortijden)

Dus ook voor informatie over de tentoonstellingen, de programmering, de online ticketshop, het gebouw, reserveringen van rondleidingen en zalen en reserveringen van rolstoelen, groepsbezoeken en CKV-programma’s.

Voor het reserveren van audiotours (mogelijk vanaf 15 audiotours) kunt u een bericht sturen naar info@hermitage.nl

Catalogus

Bij de tentoonstelling 1917. Romanovs & Revolutie is een prachtige full colour catalogus verschenen. Deze is in zowel het Nederlands als in het Engels te verkrijgen.
Meer

Sitemap

x

Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en wij zullen u op de hoogte blijven houden. Niet alleen van de tentoonstellingen, maar van alle andere activiteiten in de Hermitage Amsterdam. Waaronder de culturele avonden op woensdag, zaterdagmiddag lezingen in het auditorium en de zondagochtend concerten.